کد خبر: ۱۵۵۰۰۴
تاریخ انتشار: ۱۶ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۸:۵۹
"خود شر پنداری" و "خود حق پنداری" دو روی یک سکه اند که اولی تلاش می کند "ناکارآمدی" نظام را به جامعه القا و دومی خواسته یا ناخواسته "ناکارآمدی " را در نظام اعمال می نماید.
عصر خبر- چهل سالگی یک انقلاب زمان کمی برای بلوغ کامل آن است اما این به آن مفهوم نیست که نباید کارنامه چهل سال گذشته را نقد و بررسی کرد.

 صراحت در نقد از رموز توسعه و پیشرفت کشور است. اما باید مرزهای تخریب را از نقد تفکیک کرد.

 ارزیابی های نشات گرفته از قیاس مع الفارق "ایران پس از انقلاب اسلامی"، با "کشورهای توسعه یافته" ای که قرن هاست نهادهای دموکراسی در آن ها ریشه دوانیده، صرفا به نتیجه گیری های غلط منجر خواهد شد که تخریب نظام را در پی دارد و بی شک بر اساس دیدگاه "خود شر پنداری" تئوریزه می گردد.

این دیدگاه به همان اندازه بی پایه و اساس است که دیدگاه "خود حق پنداری" در عالم امکان نظام. تفکری که نظام را بری از هر خطا و اشتباه دانسته و کشور را بی نیاز از ارتباط منطقی بر اساس عزت، حکمت و مصلحت با دنیا می داند.

 "خود شر پنداری" و "خود حق پنداری" دو روی یک سکه اند که اولی تلاش می کند "ناکارآمدی" نظام را به جامعه القا و دومی خواسته یا ناخواسته "ناکارآمدی " را در نظام اعمال می نماید.

 نظام "جمهوری اسلامی" مولود مبارک انقلاب ایران است که باید به دور از هر گونه افراط و تفریط در قبال آن، تلاش کرد مختصاتی "نرمال" برای آن ترسیم نمود.

سید محسن امامی فر ، روزنامه نگار
نام:
ایمیل:
* نظر:
+ عکس و فیلم
پربیننده ترین
پربحث ترین
Histats.com START (hidden counter) Histats.com END